ไทย-ธีร์ นทีธารทรัพย์พิสิทธิ์

[CS] HW501 ที่นั่งใหม่ในปีนี้ของไทย...

วันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ.2552
 
เวลา 8.00 - 8.10 น. 

*********************

หลังเคารพธงชาติพวกเราตื่นเต้นกับการจับฉลากเปลี่ยนที่นั่งใหม่ที่กำลงจะมาถึงในอีกไม่กี่นาทีข้าง

หน้า ผมเองก็เป็นคนนึงที่ตื่นเต้นไม่แพ้เพื่อนๆคนอื่น

เปลี่ยนที่นั่งใหม่ ก็ต้อง เปลี่ยนทำเลใหม่
เปลี่ยนที่นั่งใหม่ ก็ต้อง นั่งข้างเพื่อนคนใหม่
เปลี่ยนที่นั่งใหม่ ก็ต้อง เปลี่ยนมุมมองกระดานใหม่

ทุกอย่างจะมีการเปลี่ยนแปลง ...

พวกเราทยอยขึ้นไปบนชั้นเรียนใหม่ที่อยู่ชั้นบนของห้องเรียน ม.4 ที่เราเคยเรียนกันมาหนึ่งปี พี่รอน

รออยู่ที่หน้าห้องเป็นที่เรียบร้อย พวกเราเข้าแถวตามเลขที่เพื่อเดินเข้าไปจับฉลากกันตามลำดับ

เสียงที่หน้าห้องดังเจื้อยแจ้วไม่น้อยระหว่างรอการจับฉลาก เพื่อนไล่เรียงเข้าไปจับทีละคน เสียง

เจื้อยแจ้วภายในห้องก็ดังออกมาภายนอกไม่แพ้กันเมื่อเพื่อนๆทราบที่นั่งกันแล้ว จนมาถึงผม

เลขที่ 17

ผมเดินเข้าไปในห้อง โดยก้าวเท้าซ้ายเข้าไปก่อน (ถือคติที่ว่าขวาร้ายซ้ายดี) แล้วเอามือล้วงลงไป

ยังกล่องสีขาวซึ่งมีรูขนาดพอดีมืออยู่ด้านบน ที่ตั้งวางอยู่บนโต๊ะครูที่หน้าห้อง มือซ้ายเป็นมือที่ผมยัง

ยึดถือคติเช่นเดิมอยู่ เพื่อนๆที่นั่งอยู่ตามโต๊ะต่างๆ ที่ตอนนี้กระจายกันไปทัวห้องจ้องมองมาที่ผม ผม

เอามือคนในกล่องสามรอบ ก่อนที่จะหยิบกระดาษที่พับทบไปมาออกมา

ขอให้ได้ที่นั่งกลางๆทีเถอะ ผมหยิบกระดาษสีขาวที่หยิบขึ้นมาเมื่อครู่คลี่ออก

16

สิบหก คือ หมายเลขที่นั่งที่ผมต้องไปประจำที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งปี ผมกวาดสายตาอย่างรวดเร็ว

แถวแรก แถวที่สอง...  ผมหยุดที่สุดท้ายท้ายสุดของแถวที่สอง ติดกำแพงพอดิบพอดี

ฟองคลื่นที่นั่งหมายเลข 15 ยิ้มที่มุมปากเล็ก เหมือนเธอกำลังจะบอกผมว่า อยู่ตรงนี้จ๊ะไทย ผมเดิน

ไปที่นั่งหมายเลขสิบหก คราวนี้ผมได้นั่งติดกำแพงหรือนี่ กำแพงทึบ โอ้วววว...

(คราวนี้คงได้อิงแอบแนบชิดกำแพง Sleeping Sleeping อย่างแน่นอน)

ผมเดินผ่านสานเมพแว่นเพื่อนในกลุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้าเยื้องทางซ้ายผม สานยิ้มให้ผม

ผมยิ้มตอบเราได้นั่งใกล้กันอีกครั้ง ผมก็ได้ที่พึงอีกแล้ว

ผมขอโทษฟองคลื่นก่อนที่จะเดินเข้าไปนั่งที่นั่งของผม

หลายเรื่องราวที่แว๊บเข้ามาในหัวสมอง เพื่อนเมพอีกสองคนจะไปนั่งที่ไหน นั่งใกล้กันก็ดีสินะ มินท์ล่ะ

เราจะได้นั่งใกล้กันเหมือนเดิมรึเปล่า ถ้าไม่ได้นั่งใกล้กัน มินท์คงเหงาแน่เลย... ผมคิดไปก่อนแล้ว

เผลอแป๊บเดียวเจ้าธีที่เลขที่ติดกับผมก็โดนย้ายไปนั่งที่ไกลจากผมเป็นโยชน์เลย ท้ายห้องนู้นเลยที

เดียว... คนละฟากฝั่งกันเลยทีเดียว เหมือนโดนจับแยกกันยังไงพิกล

ระยะเวลาเพียงไม่กี่นาที เพื่อนๆทุกคนก็นั่งประจำที่ใหม่กันครบ 48 คน

บรรยากาศภายในห้องดูเงียบไปชั่วขณะ เหมือนทุคนกำลังปรับตัวกับที่นั่งใหม่ บางดูยิ้มแย้มและพอ

ใจกับที่นั่งใหม่เป็นอย่างมาก... อารมณ์ดีเป็นพิเศษ หลายคนโดนแวดล้อมไปด้วยคนที่ไม่ค่อยพูด

หลายคนที่ตัวเล็กๆถูกย้ายไปนั่งหลังห้อง (งานนี้ต้องให้พี่รอนช่วยทำเก้าอี้เสริมความสูงให้ มิฉะนั้น

มองกระดานไม่เห็นแน่ๆ) หลายคนยังเหนียวแน่นได้นั่งใกล้กันเหมือนเดิม เหมือนฟากฟ้าลิขิตให้เรา

คู่กัน... หลากหลายอารมณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่กี่นาที

ผมกลับมามองเพื่อนที่อยู่รายล้อมที่นั่งหมายเลข 16 ของผม จตุรทิศ ของผมไม่มีแล้ว ตอนนี้กลาย

เป็น ไตรทิศ มาแทนที่... เพิ่มเติมด้วยทิศเยื้องทางด้านเหนือและด้านใต้ทางทิศตะวันตก เมื่อยึดทาง

หน้าห้องฝั่งกระดานเป็นทิศเหนือ

ความรู้เพิ่มเติมการเรียกชื่อทิศทั้ง 8 ของไทยนะครับ :

บูรพา (ตะวันออก)
อาคเนย์ (ตะวันออกเฉียง​ใต้)
ทักษิณ (​ใต้)
หรดี (ตะวันตกเฉียง​ใต้)
ประจิม (ตะวันตก)
พายัพ (ตะวันตกเฉียงเหนือ)
อุดร (เหนือ)
อิสาน (ตะวันออกเฉียงเหนือ)

มาเริ่มที่ไตรทิศของผมกันก่อนนะครับ ไตรทิศ คือทิศหลักของที่นั่งติดกับผมทั้งสามทิศ (อุดร,

ทักษิณ,ประจิม) สำหรับทิศที่สี่ ทิศบูรพา(ตะวันออก)เป็นกำแพงไปซะแล้ว เลยมีเพื่อนๆที่นั่งติดกับ

ไทยเพียงสามทิศ

ทิศตะวันตก(ประจิม) ด้านซ้ายของไทย ฟองคลื่น สาวน้อยผู้อ่อนโยน ...

การที่ไทยมานั่งข้างๆฟองคลื่น ทำให้ไทยกลายเป็นคนที่พูดมากกว่าฟองคลื่นหลายเท่าเลย ฟอง

คลื่นดูเป็นคนที่มีความเซนซิทีฟทางอารมณ์มากพอสมควร ต่อมน้ำตาจะแตกบ้างมั้ยน้าเวลาที่นั่งข้าง

ไทย แต่ฟองคลื่นไม่ต้องกลัวไทยนะ ไทยใจดี (เหรอ) ไทยกับฟองคลื่นได้เรียนวิชาสเปนของครู

เอมมาด้วยกันเมื่อ ม.4 ทำไมเราได้ทำกิจกรรมด้วยกันพอสมควร ไทยก็อยากให้ฟองคลื่นกล้า

แสดงออกมากขึ้นนะ ไทยจะช่วยสร้างความมั่นใจให้ฟองคลื่นนะครับ คราวนี้ถือเป็นโอกาสดีที่ไทย

จะได้คุยกับฟองคลื่นแบบจริงจัง (ขนาดนั้น) แต่ไม่รู้ว่าจะมีคนทำตาเขียวใส่ไทยรึเปล่าเวลาที่ไทย

คุยกับฟองคลื่นน่ะ อิอิ

ทิศเหนือ (อุดร) ด้านหน้าของไทย ตั้งโอ๋ สาวน้อยทรอมโบน

เทอมที่แล้วไทยแทบจะไม่ได้คุยกับตั้งโอ๋เลย มากที่สุดก็คงจะยิ้มและทักทายกันบ้างเวลาที่เจอกัน

เลยทำให้ไทยไม่ค่อยรู้จักตั้งโอ๋มากเท่าไหร่ การที่มานั่งข้างหลังตั้งโอ๋ ไทยจะได้รู้จักตั้งโอ๋มากขึ้น

กว่าเดิม ดูตั้งโอ๋เป็นคนที่เงียบๆ เหมือนมีอารมณ์ติสส์สูงเหมือนกันนะเนียะ เคยได้ยินเพื่อนๆพูดว่าตั้ง

โอ๋สนใจเรื่องราวของการอนุรักษ์ธรรมชาติ แบบนี้ก็ดีเลย แล้วไทยจะชวนตั้งโอ๋ไปออกค่าย

ธรรมชาติหรือท่องเที่ยวเชิงนิเวศนะ ตั้งโอ๋น่าจะสนใจนะ กิจกรรมคงจะเป็นวถีทางหนึ่งที่จะทำให้เรา

รู้จักกันมากขึ้น

ผมยิ้มให้กับตั้งโอ๋ที่หันหน้ามาทางผมพอดี เหมือนตั้งโอ๋ยังไม่กล้าคุยกับไทยเท่าไหร่ แบบนี้ไทยก็

ต้องทักตั้งโอ๋ก่อนสินะ "ดีครับตั้งโอ๋ มีอะไรให้ไทยช่วยบอกได้นะ เพื่อนทิศเหนือ ๕๕๕ (ไทยยิ้ม

อีกรอบให้กับตั้งโอ๋" งานนี้ผมก็ได้รอยยิ้มของตั้งโอ๋กลับมาสิครับ แหะๆ

ทิศใต้ (ทักษิณ) ด้านหลังของไทย ฟาน หนุ่มกังฟูไฟท์ติ้ง

สำหรับฟานได้มีโอกาสได้คุยกันมาบ้างแล้ว ฟานเป็นคนที่สนุก อารมณ์ดี บ้าพลังเป็นพักๆซึ่งมันก็

กระตุ้นต่อมรั่วของไทยได้ไม่น้อย ถึงแม้ฟานจะซุ่มซ่ามแต่ทุกครั้งที่ฟานล้มหรือชนโน่นชนนี่ ฟานจะ

มีท่าทางแปลกๆมาให้ดูเสมอ อดนึกถึงนักยิมนาสติกบวกกังฟูไฟท์ติ้งอะไรทำนองนั้น หวังว่าการที่ได้

นั่งหน้าฟานคงไม่โดนท่ากำลังภายในของฟานถล่มเอานะ ๕๕๕ แต่ไทยคงหลอนกับเสียงตัดเล็บ

ของฟานที่จะดังแกร๊กๆ อยู่เป็นนิจเป็นแน่แท้เพราะว่าฟานไม่ชอบเล็บยาว แต่ถ้าคิดในมุมกลับ ก็ดี

เหมือนกันนะ เรามีแหล่งกรรไกรตัดเล็บเคลื่อนที่ เวลาที่ครูปกครองจะตรวจเล็บ พี่ฟานช่วยท่านได้

๕๕๕ อ่ะจ๊ากกกกกกกกก

ไตรทิศผ่านไป แต่ถ้าจะไม่พูดถึงทิศเยื้องซักหน่อยก็คงดูเหมือนจะไม่ครบถ้วนกระบวนความ เหลือสองทิศ

เริ่มที่ ทิศพายัพ (ตะวันตกเฉียงเหนือ) ด้านหน้าเยื้องซ้าย สาน คลังวิชาการเคลื่อนที่...

"เมพแว่น" จตุรเมพที่ได้มานั่งใกล้กันอีกครั้ง จากที่เทอมที่แล้วนั่งติดกันอยู่กลางห้อง คราวนี้สานได้มา

นั่งหน้าสุดของแถว สานคงตั้งใจเรียนแบบชนิดที่ไม่ลืมหูลืมตากันเลยทีเดียว แต่สานอย่าวอกแวกกับ

วิวสวยๆที่แว๊บไปแว๊บมาตรงประตูนะเพื่อนเดี๋ยวจะเรียนไม่ทันนะ อิอิ แบบนี้คลังวิชาการก็อยู่แค่เอื้อม

ถ้าไทยเรียนไม่ทันจดไม่ทันก็ต้องให้สานช่วยแล้วล่ะ หนึ่งเดียวที่ปึ๊กที่สุดยกให้พี่ท่านไปเลย ช่วง

หลังๆสานเริ่มรีแลกซ์มากขึ้นอาจเป็นเพราะว่าได้มาคบกับพวกรั่วๆอย่างธีและไทยที่ชอบแกล้งสาน

เป็นประจำ สานคงอดรนทนไม่ไหวต้องขอปกป้องสิทธิของตัวเองบ้าง (๕๕๕ พูดซะเป็นทางการเลย)

แต่เห็นสานนั่งข้างตั้งโอ๋แบบนี้ทำไมมันดูเงียบๆ (ก็สองคนเป็นคนพูดมากทั้งคู่นี่เนาะ ๕๕๕) หรือว่า

สานกับตั้งโอ๋คุยกันด้วยพลังจิต กระแสจิตที่เกิดจากการตั้งใจเรียน โอ้วล้ำลึก สงสัยไทยต้องตั้งใจ

เรียนมากขึ้นแล้วลองหากระแสจิตของเพื่อนๆผ่านบลูทูธซะแล้ว (เริ่มบ้าไปแระ)

ทิศต่อไปเป็น ทิศหรดี (ตะวันตกเฉียงใต้) ด้านหลังเยื้องซ้าย ปลา สาวน้อยแอลกอฮอลล์

พระเจ้าช่วยกล้วยหอมทอด แม่นางแอลกอฮอล์มาอยู่ข้างหลังข้าพเจ้าแล้วหรือนี่ ปลานั่งที่เดิมกับปีที่

แล้ว ไทยเองสินะที่เปลี่ยนที่นั่งมาใกล้ปลา ก๊ากกกกกกกกก ไทยวิ่งมาหาแอลกอฮอล์ราดแผลเหรอนี่

เย้ย... พูดแล้วยังกลัวไม่หายเลย ตั้งแต่คราวที่หมอโชคแกล้งไทยคราวที่แล้ว เวลาที่ไทยมองปลาที

ไร ปลาจะยิ้มที่มุมปากเหมือนเชื้อเชิญ "ไทยจ๋ามาทำแผลกันเถอะ" ง้าปลาอ่ะอย่ายิ้มแบบนั้นสิไทย

เริ่มหวั่นๆกับสวัสดิภาพที่จะเกิดขึ้นกับไทยนับจากนี้เสียแล้วสิ ไม่ไม่ ไทยต้องคิดในแง่ดีเอาไว้ มีปลา

อยู่ใกล้ๆ เวลามีอะไรที่ต้องการให้ปลาช่วยจะได้หันไปหาปลาได้ทันท่วงที อาทิ โรคหัวใจขาดรัก

ฮริ้ว!!!! (ท่าทางไทยจะเกิดอาการรั่วแบบเฉียบพลันซะแล้วเพื่อนๆเอ๋ย ทำใจ ทำใจ ทำใจ) แต่ไทยว่า

นะคนที่จะต้องโดนปฐมพยาบาลซะเองน่าจะเป็น หมอปลานั่นแหละ ก็ปลาชอบทำเสียงโครม! คราม!

แล้วลงไปนั่งกับพื้นอยู่บ่อยๆ (นี่แหละหมอปลาเขาล่ะ) น่ารักด้วยพลาสเตอร์ ผ้าก๊อตและแอลกอฮอลล์

สรุปภาพรวมแล้ว ใน ม.5 ปีนี้ไทยได้มาในดินแดนแห่งความเงียบสงบมากกว่าปีที่แล้ว

เพื่อนรอบๆตัว ไทยเป็นคนที่พูดน้อยกว่าไทย แต่มุมมองของเพื่อนๆที่เป็นคนที่เงียบๆ

อาจแตกต่างหรือน่าสนใจมาก ขึ้นตามไปด้วยก็เป็นได้...

และจะเป็นโอกาสอันดีที่ไทยจะได้ทำความูจักเพื่อนๆได้มากขึ้นจะได้ชวน เพื่อนๆ

ไปทำกิจกรรมด้วยกันครับ

ที่นั่งใหม่คราวนี้มินท์คงเหงาแน่ๆเลย เพราะว่าปีที่แล้วไทยจะหันไปคุยกับมินท์เพื่อชวนมินท์คุยอยู่

เสมอๆ แต่คราวนี้มินท์ไปนั่งซะไกลอยู่อีกมุมของห้องเลย แถมนั่งใกล้เจ้าวินด์อีกต่างหาก งานนี้ต้อง

สังเกตการณ์บ่อยๆซะแล้ว... แต่นกของวินด์คงทำให้มินท์หายเหงาไปบ้างนะ ถ้าเวลาพักไทยจะเดิน

ไปคุยด้วยนะครับ...

.
.
.

คาบเรียนแรกเริ่มขึ้น ไทยก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องหันไปมองทางอีกฝั่งของห้องอยู่บ่อยๆ

ยังตอบได้ไม่เต็มปากว่าเพราะอะไรเหมือนกัน

****************************************************************************

สรุป...

1. ไทยได้ที่นั่งหมายเลข 16 ซึ่งเป็นที่นั่งที่นั่งติดกำแพง

2. เพื่อนที่นั่งติดกับไทย คือ สาน/ตั้งโอ๋/ฟองคลื่น/ปลา/ภัทร ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนพูดน้อยจนถึงไม่ค่อยพูด

   ไทยจึงเข้าสู่ดินแดนแห่งความเงียบสงบ ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยสิ่งที่น่าค้นหา (โอ้ววว...)

3. ไทยคิดว่าการที่ไทยมานั่งตรงนี้ไทยอาจจะได้รับมุมมองใหม่และความรู้ใหม่ๆจากเพื่อนๆกลุ่มนี้

*****************************************************************************

ส่งท้าย...

ผมมองไปหาแมนที่นั่งถัดไปจากฟองคลื่น ไม่รู้ทำไมแมนถึงดูสีหน้าเงียบๆไม่รู้เพราะว่าได้มานั่งข้าง

หยินหัวหน้าสำนักข่าว YNews หรือว่ากำลังผิดหวังจากอะไรกันแน่...

"ที่นั่งไม่ถูกใจเหรอ แมน"