การบ้าน 9 : ความก้าวหน้าครั้งแรกของไทย
posted on 23 Jun 2008 16:23 by 93thai in Homework
การบ้าน 9 ความก้าวหน้าครั้งแรกของฉัน
================================
ช่วงนี้อากาศมืดครึ้มบ่อย เลยทำให้อารมณ์ของตนมึดมนตามอากาศไปด้วย
หลายคนเริ่มมีอาการป่วย จาม ไอกันเป็นทิวแถว ไทยก็เริ่มมีอาการแล้ว
เหมือนกัน... คงเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยนั่นแหละ
อาจารย์ได้ให้การบ้าน 9 แก่นักเรียน 4/1 โรงเรียนลูกบาศก์ทุกคน
อาจารย์ให้ไปเขียนถึงความก้าวหน้าที่เกิดขึ้นกับตัวนักเรียนเอง ตั้งแต่เข้ามา
อยู่ที่โรงเรียนลูกบาศก์แห่งนี้... ว่าสิ่งแรกที่มีการพัฒนา คือ อะไร?
โดยไม่นับการเปลี่ยนแปลงทางนิสัยและพฤติกรรม
ไทยอึ้งไปซักพัก แล้วหันไปมองหน้าเพื่อนๆ ที่สายตาบ่งบอกออกมาคล้ายๆ
กันว่า แล้วเรามีอะไรที่พัฒนาว่ะ นึกไม่ออกเลยจริงๆ ไทยเริ่มเครียดมากขึ้น
กับโจทย์การบ้านนี้ ไทยเริ่มปวดหัว ไม่รู้ว่ามีสาเหตุมาจากการบ้านที่ไทยคิด
ว่ามันยาก หรือว่าอาการป่วยที่เริ่มตั้งเค้ามาตั้งแต่ตอนบ่ายกันแน่...
ไทยฟุบลงกับโต๊ะ เพื่อที่จะพักสายตาและสมอง แต่มันก็ไม่สามารถทำให้
อาการปวดหัวของไทยลดลงแม้แต่น้อย...
ไทยตัดสินบอกสานที่นั่งอยู่ข้างๆกันว่าให้ช่วยไปโทรบอกที่บ้านให้มารับหน่อย
ไทยไม่ไหวแล้ว สานจัดการโทรบอกที่บ้านของไทย ... ไม่ช้ารถของที่บ้านไทย
ก็มารับ ตอนนี้ไทยดูหน้าซีดผิดจากตอนปกติมาก เพื่อนๆเริ่มกังวลว่าไทยเป็น
อะไรมากรึเปล่า... ไทยรู้ตัวครั้งสุดท้าย แค่เพียงว่าสานมาส่งไทยที่รถ หลังจาก
นั้นไทยก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย...มารู้ตัวอีกทีก็มานอนอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว
หมอบอกว่าไทยพักผ่อนน้อยและโรคปวดหัวที่ไทยเป็นอยู่ประจำมันกำเริบ
หมอยังบอกอีกว่า ไทยอย่าเครียดมากเพราะมันจะทำให้อาการป่วยมันกลับมา
อีก... ไทยพยักหน้ารับคำกับหมอ ว่าผมจะไม่เครียด (แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า)
ช่วงเวลาที่ไทยนอนโรงพยาบาล ไทยได้คิดทบทวนถึงการบ้าน 9 ที่อาจารย์ให้
ว่าความก้าวหน้าครั้งแรกของไทยตั้งแต่มาอยู่ที่โรงเรียนลูกบาศก์นี้คืออะไร...
แล้วมันคืออะไร มันคืออะไร คืออะไร ไทยถามกับตัวเองอยู่หลายครั้ง
มันจะเหมือนการพัฒนา Option ในโปรแกรมคอมพิวเตอร์รึเปล่านะ...
ไทยยังคิดวนไปวนมา...อยู่หลายรอบ จนเผลอหลับไป...
สมองของไทยตอนนี้เหมือนมันดูสับสนวุ่นวายไปหมด มันพาให้ตัวไทยเอง
ฝันไปถึงเรื่องราวต่างๆนานาที่อยู่ในโรงเรียนตั้งแต่เข้ามาอยู่ที่นี่...
หลายๆสิ่งวิ่งเข้ามาในหัว แบบภาพสลับไปสลับมาอย่างรวดเร็ว ไทยพอมีสติที่จะ
จำได้บ้างว่าภาพที่แว้บไปแว้บมานั่นคือภาพของอะไรได้บ้าง...
ภาพวันแย่งที่นั่ง / ค่ายดอยที่เชียงใหม่ / นวลนางของแพตตี้ /
หูแมวของคีริล / บาทาพิฆาตของอินทรี / ซาลาเปาไอริน /
หมีดำเล่นทะเลกระบี่ / ธีระที่แสนจะติงต๊อง / AVAที่แสนน่ารัก /
ชาคลายเครียดที่ลี่ลี่ชงให้ / ฟานกังฟูที่เพิ่งโดนวินด์ต่อยไป /
ปลากับกล่องพยาบาล/ ถั่วเขียว/ ศาลาริมทะเล/ไฟไหม้กำแพงโรงเรียน
บูมกับสับปะรดน้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ฯลฯ มากมายทับกันไปมา
ทุกเรื่องถูกนำมาผสมปนเปกันไปหมด...
ไทยสะดุ้งตื่นเหมือนมีอะไรมาตบที่หัว
ไอริส - นายไทย นอนยิ้มบ้าอะไรของนาย
ไทย - โธ่เอ้ย ไอริสเรากำลังฝันมันๆอยู่เลย
ไอริส - ฝันอะไรของนาย
ไทย - ก็ฝันเห็นไอริสใส่บิกินี่เดินอยู่ริมหาดอ่ะดิ ขาวสวยมากๆๆๆ
ไอริส - อีตาบ้ามา อย่ามาลามกกับชั้นนะ ว่าแต่ชั้นใส่สีอะไรอ่ะ
ไทย - ขาวนะ ถ้าจำไม่ผิด อิอิ
ไอริส - บ้า! เฮ้ยยยยยยยยย ไม่ต้องเลย เดี๋ยวชั้นใส่ให้เห็นจริงๆนาย
จะเลือดกำเดาไหล
ไทย - คร้าบบบ อย่าดีกว่านะ อิอิ
ไอริส - นายว่าของชั้นไม่น่าดูเหรอ
ไทย - ป่าว เปลี่ยนเรื่องเหอะ 555
ไอริส - หัวเราะเนี้ยะ นายดีขึ้นแล้วเหรอ พักนี้เข้าโรงพยาบาลบ่อยนะ
คงไม่ใช่เป็นเพราะที่ชั้นแช่งนายหรอกนะ นายถึงเข้าโรงพยาบาล
ไทย - เปล่าหรอก ไทยดีขึ้นแล้วล่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง
เจ้าชายแกงจืดไม่ตายง่ายๆหรอกนะ
ไอริส - ว่าแต่เมื่อกี้นายฝันเห็นอะไร
ไทย - ก็ฝันเห็นโรงเรียนเรา แบบรวมมิตร EveryThings OK!
แบบ Speed Slide เลยไอริส สนุกดีฝันไปได้
ไอริสสสสสสสสสสสสสส ไทยรู้แล้วว่าไทยก้าวหน้าอะไร...
ไอริส - แล้วอะไรล่ะ
ไทย - ไม่บอกเดี๋ยวไทยเขียนรายงานเสร็จ จะเอาไปให้ดูนะ
ไอริส - ตามบายเหอะ... ชั้นไปล่ะ เดี๋ยวต้องไปซื้อเพชรกับคุณแม่
ไทย - บาย ขอบใจนะที่มาเยี่ยม
ไอริส - ไม่เป็นไร บังเอิญผ่านมาพอดี ไม่ได้ตั้งใจมาหรอก
ไทย - !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ในความพยายามที่จะหาความก้าวหน้าที่แทบจะไม่มีอะไรพัฒนาเลยตั้งแต่
ก้าวเข้ามาในโรงเรียนแห่งนี้ ในที่สุดก็ถูไถ... จนนึกออกจากความฝัน
พร้อมจะฟังรึยังเพื่อนๆ
ไทยปลูกสับปะรดเป็นแล้วครับพี่น้อง......................
โดยมีบูมเป็นครูจำเป็น... 555 สอนแบบทะลุปรุโปร่ง ไทยก็สนุกดีที่ได้ความรู้
เพิ่มขึ้นมันคงเป็นความรู้ที่ถูกถ่ายทอดจากคนที่มีประสบการณ์โดยตรง
ขอบใจมากนะครับบูม...
กะว่าจะเล่าถึงวิธีปลูกสับปะรดให้ฟัง...
แต่เพื่อนๆคงขี้เกียจอ่านแน่ๆ (ไทยรู้...555)
ไว้ให้บูมเล่าดีกว่าเนาะ เดี๋ยวไทยบอกผิดไป สับปะรดตายหมดพอดี 555
นี่คงเป็นการพัฒนาที่ไทยพอจะนึกออก อาจจะยังมีก้าวแรกที่ไทยพัฒนาขึ้นแบบ
ไม่รู้ตัวอีกมากมายก็เป็นได้ เอาไว้ถ้าไทยนึกออกคงได้เอามาบอกเพื่อนๆกันนะ
ครับ... สำหรับเจ้าชายแกงจืดแล้ว ชีวิตก็คงเป็นไปเรื่อยๆเอื่อยๆเหมือนสายน้ำใน
ลำธารที่ไหลไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่เคยหยุดไหลนะครับ
พ่อไทย - เขียนมาตั้งยาวยืด สรุปมีแค่เนี้ยะ พระเจ้า ลูกชาย
การบ้านคราวนี้คงธรรมดา ธรรมดา ไม่มีอะไรมาก ชิลๆครับพี่น้องผองเพื่อน...
แล้วเจอกันครับเพื่อนๆ ในการบ้านหน้า... และ side story ของนายไทยครับ
(ถ้ามีพลัง...หลงเหลือ)
นั่งชิลมองท้องฟ้าแล้วแต่งขึ้นมา มอบให้โรงเรียนนะครับ
==============================
โรง เรียนศาสตร์แนวใหม่ วิทยา
เรียน รู้สื่อปัญญา สร้างสรรค์
ลูก หลานพัฒนาสมอง ซึ่งกัน และกัน
บาศก์ วิถีนำทางฝัน เป็นจริง
==============================
ว่าแต่ตำแหน่งขั้วสัปปะรดด้านล่างมันเหมาะเจาะดีแท้ 
ต่อไปผอ.อาจบ่นได้ว่าสัปปะรดเต็มโรงเรียนเพราะมีคนขยันปลูกกันจริง
ไอริส (หลังจากอ่าน ใบงานที่ไทยเขียนมาเสร็จ มองหน้านายไทย แร้วบอกว่า) : นี่เปิดเทอมมาตั้งนาน ทำได้แค่นี้หรอ ?
แม่มัน : เอ่อ น้องไอริส เล่นแรงไปรึป่าวคะ เหอๆ ถ้า แรงไปขอโทษที เด๋วเดี๊ยนตบอบรมสั่งสอนน้องไอริสให้พูดจาให้น่าฟังกว่านี้หน่อย เหอๆ
พ่อไทย อย่าเพิ่งโกรธแม่ไอริสนะ แม่มันไม่เกี่ยว (เอาตัวรอด)
#1 By o43.ด อ ก I r i s * on 2008-06-23 17:31