การบ้านพิเศษ 1 : บันทึกค่ายดอยแตะเมฆ
posted on 06 May 2008 10:46 by 93thai in Homework
บันทึกค่ายดอยแตะเมฆ
โดย... นายไทย
บัดดี้... นางสาวมินท์
หลังจากที่เตรียมทุกอย่างเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงวันที่เราเดินทางไปยังจังหวัดเชียงใหม่
ทุกอย่างได้ฝากพี่ๆที่อุทยานดอยแตะเมฆจัดเตรียมทุกอย่างตามแพลนกิจกรรมไว้อย่าง
เสร็จสรรพ เมื่อพวกเราไปถึงเราก็จะสามารถดำเนินกิจกรรมต่างๆได้เลย โดยไม่ติดขัด
พวกเราเดินทางไปเชียงใหม่โดยรถไฟ เรานัดกันที่สถานีหัวลำโพง เย็นวันที่ 2 พ.ค.
ซึ่งทุกคนก็มาอย่างพร้อมเพรียง หอบข้าวของกันมาอย่างพะรุงพะรังเหมือนกับว่า
จะไปค้างกันเป็นอาทิตย์ยังไงยังงั้น แต่ทุกคนก็มากันครบทันรถไฟออก...
ทุกคนจัดแจงหาที่นั่งตามใจชอบ ส่วนไทยก็ยังวุ่นอยู่กับการเรื่องข้าวของสำหรับทำกิจกรรม...
เมื่อทุกคนเข้าที่เรียบร้อยแล้วอินทรีคิดสนุก เลยชวนเพื่อนร้องเพลง และ เล่นเกมกันเพื่อให้
ทุกคนสนุกสนานกันบนรถไฟ พวกเราร้องรำทำเพลงกันไปตลอดทาง โดยมีนายลัคคอยให้
จังหวะด้วยไม้กลองคู่ชีพ เสียงเพลงพาเราผ่านสถานีต่างๆไปเรื่อยๆ
สามเสน บางซื่อ บางเขน ดอนเมือง จนถึงอยุธยา พวกเราก็ยังร้องเพลงกันอยู่ พนักงานรถไฟ
เดินเข้ามาหาพวกเรา แล้วทำท่ากำมือ บอกเป็นนัยว่าเงียบๆหน่อยนะ ตู้อืนเค้าจะนอนกันแล้ว
พวกเราก็ค่อยๆผ่อนเสียงลง หลายคนเริ่มง่วง หลายคนหยุดร้องเพลงแล้วหันไปคุยกับเพื่อนๆ
ที่นั่งอยู่ข้างๆเสียงเพลงเริ่มเบาลงกลายเป็นเสียงฮึมฮัมๆ และเงียบลงในที่สุด เหลือแต่เสียง
รถไฟที่ดังฉึก กะ ฉัก เป็นจังหวะคล้ายเสียงดนตรี ไทยเหนื่อยมากวันนี้ เตรียมงานทั้งวัน
นั่งลงใกล้ๆมินท์ บัดดี้ที่จองที่ไว้ให้ มินท์น่ารักที่สุด
ไทยนั่งลงด้วยหน้าตาอิดโรยแต่ก็ยังยิ้มได้
มินท์ – ไทยเหนื่อยมั้ยมีอะไรให้มินท์ช่วยบอกนะ
ไทย – ไทยโอเคมินท์ เพื่อนๆมีความสุขไทยก็โอเคสุดๆแล้ว
มินท์ – เราเตรียมเข็มทิศมาด้วยนะ เราไม่ต้องกลัวหลงทางแล้วไทย
ไทย – โหย... มินท์ มากับไทยไม่ต้องห่วง เรื่องการเดินป่าไทยถนัด
มินท์ – งั้นแสดงว่าไทยเดินป่าบ่อยล่ะสิ
ไทย – ก็บ่อยนะ คุณตาชอบพาไทยหนีพ่อไปเที่ยวป่าอยู่เรื่อยๆ
นี่แหละเป็นสาเหตุทำให้ไทยรักธรรมชาติไง
มินท์ – ไทยนี่สุดยอดจริงๆเลย
ไทย – อืม!
มินท์ – แล้ว ไทย ...............................????????
ไทย – zzz ZZZ ZZZ
ยังไม่ทันคุยกันรู้เรื่อง ไทยก็ผลอยหลับไปเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
มินท์คงพูดคนเดียวอยู่นานขอโทษนะมินท์ รถไฟเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ
จนเวลา 08.00 น. พวกเราก็มาถึงที่นี่สถานีเชียงใหม่... ยินดีต้อนฮับเจ้า
พวกเราขนของลงจากรถไฟ มารวมตัวกันเพื่อรอรถโดยสารที่จะพาเราไปดอยแตะเมฆ...
ไทย โทรติดต่อพี่คนขับรถเรียบร้อย ไม่นานนัก รถก็มาถึง พวกเรา 25 คน
ใช้รถแดงสองคันก็น่าจะพอนะ (รถแดงเป็นรถสองแถวที่เห็นตามต่างจังหวัดทั่วไป มีที่นั่ง
ยาวๆสองฝั่ง แต่ที่เชียงใหม่ส่วนใหญ่จะเป็นสีแดง เลยเรียกว่า รถแดงนั่นเอง)
พวกเราแยกย้ายกันขึ้นรถ รถเคลื่อนตัวออกจากสถานีรถไฟเชียงใหม่ มุ่งหน้าสู่ดอยแตะเมฆ...
ก่อนออกจากตัวเมือง พวกเราได้แวะรับประทานข้าวต้มทรงเครื่องร้านที่อร่อยที่สุด
ในเชียงใหม่ เพื่อรองท้องก่อนไปผจญภัยกันในวันนี้
ไทย – อากาศเย็นๆแบบนี้ได้กินข้าวต้มร้อนๆ มันก็ทำให้อุ่นขึ้นนะ
(โชคดีที่วันนี้อากาศเย็นกว่าทุกวัน)
อินทรี – อืมอร่อยมากเลยไทย เราขอเบิ้ลอีกถ้วยนะ
สร – อืม... อร่อยอย่าบอกใครเชียว
ลี่ลี – ไทยเราแอบไปถามสูตรเค้าได้มั้ย ลี่ลี่อยากทำเป็นบ้างอ่ะ
ยังไม่เคยทำเลย
ไทย - เราไม่แน่ใจนะ เดี๋ยวลองไปถามดูนะ อิอิ
เมื่อทุกคนอิ่มกันเรียบร้อยพวกเราก็ไม่รอช้า ขึ้นรถกันอย่างพร้อมเพรียง
ลุยสู่ดอยแตะเมฆกันเลย.... ระหว่างทาง พวกเรามีความสุขกันใหญ่ที่ได้เห็นวิถีชีวิต
ของชาวบ้านยามเช้าที่หาไม่ได้ตามชุมชนเมือง มันเป็นชีวิตที่น่าอิจฉาที่เดียว
ไม่ต้องมารับรู้กับความวุ่นวายที่ต่างแข่งขันและชิงดีชิงเด่นกัน
หลายคนทำหน้าเคลิ้มเหมือนจะหลับ เพราะว่าลมมันเย็น...
แต่ไทยหลับไม่ได้ ต้องดูทางตลอด...
ไม่นานนักสองข้างทางที่เป็นบ้านคนก็เริ่มลดลง เปลี่ยนเป็นป่าต้นไม้สีเขียวขจี
ดอกไม้ริมทางพากันเบ่งบาน เหมือนกำลังยิ้มต้อนรับเราอยู่เป็นนัยๆเราใกล้ถึงแล้ว
รถเริ่มขึ้นสู่ที่สูงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับอากาศที่เย็นลงเรื่อยๆ
หลายคนเริ่มหยิบเสื้อกันหนาวมาใส่กันแล้ว
ฟ้า - ไทยไม่น่าเชื่อเลยนะว่า ข้างล่างเย็นๆจนเกือบร้อน แต่พอขึ้นมา
ข้างบนนี้กลับหนาวสุดๆ
ไทย - นี่แหละคือ เสน่ห์ของดอยที่ทำให้เราหลงใหล และอยากมาทุกๆปี
เราชอบอากาศเย็นน่ะ
ภูมิ - ไทย อย่างงี้ถ้าเราเอาน้ำราดตัวเราคงหนาวสั่นแน่ๆเลย
ไทย - บ้าป่าวภูมิเดี๋ยวก็เป็นหวัดกันพอดี
ภูมิ - โหย... เราแข็งแรงไม่เป็นไรหรอก
ล้อเล่น เราไม่ทำหรอกไทย...
ไทย - อ่าวเหรอ... แหะๆ เรานึกว่านายจะทำจริง
รถแล่นไปตามเส้นทางที่คดเคี้ยวสูงขึ้นเรื่อยๆตามไหล่เขา
พวกเราตื่นตาตื่นใจกับวิวสองข้างทางเป็นอย่างมาก...
อืดใจเดียวเราก็มาถึงที่อุทยานดอยแตะเมฆ ไทยเดินเข้าไปติดต่อพี่ที่รับผิดชอบพวกเรา
ในทริปนี้ และอำนวยความสะดวกให้พวกเราตลอดการเดินทาง ไทยเดินออกมาหา
เพื่อนพร้อมกับพี่ชัย แนะนำตัวพี่ชัยให้เพื่อนได้รู้จัก
ไทย - เพื่อนๆครับนี่พี่ชัยเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลที่นี่ และจะดูแลพวกเราตลอดทริบนี้ ครับ
พี่ชัย - ยินดีต้อนรับน้องๆทุกคนสู่ดอยแตะเมฆนะครับ
หลายคนคงยังไม่เคยขึ้นดอย ต้องดูแลตัวเองหน่อยนะครับ
อากาศมันค่อนข้างเย็น...มีอะไรให้พี่ช่วยบอกได้นะครับ
แล้วเราจะมาสนุกกันครับ
ไทย - พวกเราปรบมือให้พี่ชัยด้วยครับ
พี่ชัยชี้ไปที่จุดกางเต้นท์ และให้พวกเราไปรับเต้นท์ที่จะเอามากางกัน
เต้นท์หนึ่งนอนได้ สามคน จับกลุ่มกันตามใจชอบเลยเพื่อนๆ พวกเราวิ่งไปรับเต้นท์กันแล้วกลับ
มาที่จุดกางเต้นท์ พี่ชัยสอนวิธีกางเต้นให้พวกเรา หลายคนที่ผ่านการเข้าค่ายลูกเสือเนตรนารีมา
แล้วก็คงไม่ยากเพราะว่ามันเป็นเต้นท์สำเร็จรูปอยู่แล้ว แต่สำหรับคนที่ไม่เคยนอนเต้นท์มาก่อน
อาจจะยากซักหน่อย
พี่ชัย - คนไหนที่กางเป็นช่วยเพื่อนๆกางด้วยนะครับ
ไทยเข้าไปช่วยเพื่อนๆกางอยู่หลายเต้นท์โดยเฉพาะสาวๆ กางแล้วกางอีก
วิ่งกันให้วุ่นเลยทีเดียว... ไทยเสียสละเป็นเศษในฐานะประธานค่าย เพราะทุกคนลงตัวหมดแล้ว
ไทยเลยต้องไปนอนกับพี่ชัยที่เต้นเจ้าหน้าที่ จะนอนคนเดียวก็กลัวผีหลอก 555
พวกเรากางเต้นท์เสร็จเรียบร้อย ไทยมองนาฬิกาก็ปาเข้าไป 11 โมงกว่าแล้ว
ทุกคนเริ่มหิวกันอีกครั้งเจ้าหน้าที่ได้เตรียมข้าวห่อให้พวกเราเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
สำหรับมื้อกลางวันนี้ ก่อนที่เราจะทำกิจกรรมเดินป่ากัน...
ทุกคนรับข้าวห่อและแยกย้ายไปกินกันตามใต้ต้นไม้
ไทยหยิบข้าวไปให้มินท์
ไทย - มินท์ไทยหยิบข้าวมาให้
มินท์ - ไทยนี่ไม่ขาดตกบกพร่องของการเป็นบัดดี้ที่ดีเลยนะ
ขอบใจมากจ่ะ
ไทย - มินท์เกิดวันที่อะไรเหรอ
มินท์ - ทำไมเหรอไทย
ไทย - บอกเรามาก่อนเดี๋ยวมินท์ก็รู้เอง
มินท์ - 31 อ่ะ
ไทย - โอเค ไทยไปกินข้าวก่อนนะ
ทุกคนกินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย สงสัยเพราะว่ากางเต้นท์เหนื่อยกัน
หลังจากที่ผ่อนคลายอริยาบถเรียบร้อย พี่ชัยก็เรียกเรารวมเพื่อชี้แจงและแจก
แผนที่การเดินป่า ... จู่ๆก็มีใครไม่รู้สองคน เดินเข้ามาหาไทย คนนึงเป็นสาวน้อยดูน่ารักๆ
อีกคนเป็นผู้ชาย ทั้งคู่มองมาที่ไทย...
??? - ดีครับ/ดีค่ะ นายไทยรึเปล่า
ไทย - ครับ
??? - พวกเราเป็นเด็กใหม่ที่แอบตามมา เราอยากเดินป่าด้วยอ่ะครับ
ผม ต้นไม้ เราโคลเวอร์นะ
ไทย - นักเรียนใหม่ห้อง 4/1 เหรอ มาได้ยังไงเนี้ยะ
โอเคเราไม่ถามละกันเดี๋ยวเธอก็เล่าให้พวกเราฟังเองแหละเนาะ
ไหนๆ เธอตั้งใจตามมาแล้ว ก็ได้เลยเพื่อน
ต้นไม้กับโคลเวอร์ เป็นบัดดี้กันเลยแล้วกันนะ...
เดี๋ยวผมแนะนำให้เพื่อนๆรู้จักอีกทีนึงนะ
พวกเรามารวมตัวกันที่ลานดูดาวกัน
ไทย - เพื่อนมาครบกันรึยังครับ อืม สานหายไปไหน
(ไทยมองไปรอบๆ เห็นสานอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นไม้)
สานมาเร็ว เด่ยวค่อยอ่านมารวมกันตรงนี้ก่อน ไทยกวักมือเรียกสาน
สานวิ่งมานั่งด้านหลังเพื่อนๆ ไทยแนะนำเพื่อนให้รู้จักกับต้นไม้
และโคลเวอร์ที่แอบตามพวกเรามา อยากรู้ว่าตามมายังไงไปถามกันเองนะ
ช่วยดูแลเพื่อนใหม่กันด้วยนะครับ
ลัค - (ทำตาหวานใส่โคลเวอร์)
โคล - (หลบตา)
ทุกคนทำความเข้าใจกับแผนที่ที่พี่ชัยแจกให้ ระหว่างบัดดี้ด้วยกัน
แล้วยุก็ลุกขึ้นแล้วบอกกับเพื่อนๆว่า
ยุ - เพื่อนๆครับ ตรงที่เราข้ามสะพานไม้ไผ่ โยอยากสร้างประโยชน์ให้กับที่นี่
โดยการสร้างสะพานใหม่ให้ พี่ชัยครับพอมีไม้ท่อนซัก3 ท่อนมั้ยครับ
พี่ชัย - พยักหน้า
ยุ - ดีเลยครับ เองงี้ ใครที่อยากช่วยยุ พอเพื่อนๆเดินข้ามสะพาน
ไม้ไผ่ไปได้เรียบร้อยแล้ว ให้ไปรอกันอยู่ที่ป่าสน
เมื่อเพื่อนๆเดินทางข้ามมากันหมดแล้วเราจะกลับไปสร้างสะพาน
พร้อมกัน โอเคนะครับ
โย - โอเคเราเห็นด้วยยุ
ยุ - เอาตามนี้นะครับ เราไม่บังคับใครนะครับ ตามสมัครใจครับ
เพื่อนๆ มองหน้ากันแล้ว หันหน้ามาฟังพี่ชัยต่อ
พี่ชัย - เราจะปล่อยลำดับการเดิน ตามที่ได้แจ้งไว้นะครับ โดยห่างกัน
กลุ่มละ 5 นาที ขอให้ทุกคนเดินตามแผนที่และป้ายบอกทางที่พี่
ได้เตรียมไว้ให้นะครับ ช่วยดูแลกันด้วยนะครับ พี่ชัยแจกแผนที่แก่ทุกกลุ่ม
แล้วกลุ่มแรกก็เริ่มเดินทาง...ตั้งโอ๋และสร เดินไปเป็นกลุ่มแรก
ตามด้วย อินทรี และฟ้า เป็นกลุ่มที่สอง...
กลุ่มที่ 11 ไทยมินท์ครับ
มินท์ - ไทยเราเกือบที่โหล่เลยนะ
ไทย - Slow but sure มินท์
มินท์ - เราจะช่วยยุป่าว
ไทย - ช่วยอยู่แล้วมินท์ มินท์ไหวป่าว
มินท์ - สู้ตายค่ะ เพื่อนไม่ช่วยเพื่อนแล้วใครจะช่วยล่ะ จริงมั้ย
ไทย - สุดยอด ลุยเลย มิ้นท์
---------------------------------
ไทยกับมินท์เดินไปรับไข่ไก่ที่พี่ชัย
ไทย - มาแล้วครับพี่ชัย รับไข่ครับ
พี่ชัย - อ่าว เกิดวันที่เท่าไหร่ เอาบวกกันแล้ววัดดวงกัน
มินท์ - อ๋อ มินท์รู้แล้วว่าทำไมไทยถามวันเกิดเรา
ไทย - ไทย 27 มินท์ 31 รวมกันเป็น 58 ลงท้ายด้วย 8 แปดฟองครับ
มินท์ - โห ไทยตั้ง 8 แปดฟองเยอะ เนาะ จะมีใครลงท้ายด้วย 0 บ้างมั้ยน้า
น่าสงสารแย่เลยเนาะ... อดกินไข่เลย หิวๆแน่เลยเวลาเดินป่า
ไทย - แสดงว่าเราทำบุญมาเยอะมินท์ อิอิ ไปกันเถอะ
พี่ชัย - เดี๋ยวก่อน ลืมอะไรรึเปล่า
ไทย - อะไรครับพี่
พี่ชัย - มามัดมือก่อนจะเอาเปรียบเพื่อนหรือไง
ไทย - ใช่ๆๆ ผมเกือบลืมเลย
มินท์ - พี่ชัยมัดเบาๆนะค่ะ มินท์บอบบาง
พี่ชัย - ค้า หนูมินท์ เรียบร้อยล่ะ ไปได้
ไทยกับมินท์เริ่มออกเดินทาง ก่อนไปหันไปยิ้มให้ สามหนุ่มสามมุม ธี ภูมิ สาน
ไทย - โชคดีไว้เพื่อน เจอกันที่ป่าสนนะ
3 หนุ่ม - เฮ้ แน่นอน
(ต่อจากนี้ไทยขอแทนตัวเองและมินท์ ด้วยคำว่าเรานะครับ)
เราเดินออกจากแคมป์ด้วยใบหน้าที่มีความสุข
มิ้นท์เริ่มเล่าเรื่องพัดชาให้ไทยฟังเล่าๆๆๆๆ มันเป็นการเดินทางที่ไม่เหงาเลย
บางเรื่องนะไทยก็อดขำวีรกรรมมินท์ไม่ได้ ที่ตามพัดชาไปทุกที่
แล้วมีเรื่องต่างๆเกิดขึ้นมากมาย ไทยคงเล่ามาไม่หมดไม่ใช่อะไรหรอก
ไทยเล่าไม่มันเท่ามินท์เล่าต่างหาก ไม่ทันไรเราก็เดินมาถึงสะพานไม้ไผ่...
เรามองหน้ากัน
ไทย - มินท์น้ำหนักเท่าไหร่
มินท์ - ทำไมถามเราอย่างนั้น เราไม่อ้วนนะไทย
ไทย - ไทยกลัวสะพานรับน้ำหนักมินท์ ไม่ไหว .... อ่ะล้อเล่งน้า
มินท์ - เดี๋ยวเหอะไทย แล้วตกลงเราทำไงกันดีง่ะ
ไทย - ไทยคิดออกแล้ว สะพานมันเดินได้คนเดียว
แล้วมือเรามัดกันอยู่ ไทยนึกออก 2 วิธี
วิธีแรก มินท์เดินบน ไทยเดินล่าง
วิธีที่สอง เดินล่างทั้งสองคน เอาไงดีน้า
ไทย - ด้วยเกียรติแห่งลูกเสือสำรอง (ชูมือสองนิ้วขึ้น)
ขอเป็นสุภาพบุรุษ เชิญท่านหญิงมินท์เดินบนสะพาน
ข้าน้อยจะเดินลุยน้ำเองครับผม
มินท์ - จะดีหรือท่าน (อ่าวมินท์เล่นด้วยซะงั้น)
ไทย - ไม่เป็นไรท่านหญิง
มินท์ - งั้น ท่านระวังด้วยนะ ข้าเป็นห่วงท่าน
ไทย - วาว วาว วาว!!! รับทราบท่านหญิง
แล้วเราก็ค่อยๆเดินข้ามสะพานไม้ไผ่ไปเรื่อยๆ ช้าๆ
เพราะว่ากว่าจะมาถึงกลุ่มเราไม้ไผ่ก็เริ่มผุมากขึ้นแล้ว
ยังเหลืออีกกลุ่มนึงไม่รู้เค้าจะทำยังไงกัน ยิ่งตัวใหญ่ๆกันทั้งนั้นด้วย...
เลยเดินแบบทะนุถนอมแบบสุดๆๆ
ไทย - น้ำเย็นมากเลยมินท์ แต่ไทยทนได้ แข็งแรงๆๆๆ
มินท์ - แข็งแรงบ้าอะไรไทย ปากสั่นหมดแล้ว อีกนิดเดียวนะจะถึงฝั่งแล้ว
ในที่สุดเราก็เดินทางข้ามถึงฝั่งอย่างปลอดภัย ไทยค่อยๆแก้เชือกที่มัดกันอยู่ออก
ไทย - เราไม่อยากแยกจากเธอเลยมินท์ มัดกันจนจบเลยมั้ย
มินท์ - ไม่ต้อง แกะเดี๋ยวนี้เลย (ทำหน้าค้อนไป หนึ่งที) เมื่อแก้เชือกเสร็จเรียบร้อย
มินท์ - (ยิ้ม) เก่งมากไทย เย้
ไทย - (ยืนสั่นเล็กน้อย) มะมะไม่เป็นไรมินท์ เราสู้ตาย เราเดินทางกันต่อ...
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเดี๋ยวเพื่อนๆรอเราเดินไปอีกนิดเดียว
เราก็เจอเพื่อนๆนั่งรอเรากันเต็มไปหมด
เพื่อนๆ - เย้ ไทยมินท์ มาแว้ววววว อยู่กับพวกเรานะ
เรา - ถูกต้องนะคร้าบ (ทำท่าชี้นิ้วเหมือน ปันยา)
เพื่อนกันต้องช่วยกันครับ...
จากวันนี้จะมีเรา เราและนาย จดจำไว้ตลอดไป ไม่ทิ้งกัน...
มินท์ - (มองหน้าไทย) สงสัยเป็นเอามาก
ไทย - รออีกสองกลุ่มนะ เดี๋ยวก็คงมาแล้วกันแล้ว
เราว่าเราขนอุปกรณ์ไปไว้ใกล้กันดีกว่านะจะได้ไม่เสียเวลา
เพื่อนๆ - อืมได้ๆๆๆๆ เพื่อนๆเริ่มลุกกัน
พวกผู้ชายก็ขนไม้สามท่อนที่หนักพอสมควร ส่วนผู้หญิงก็ขนเถาวัลย์ที่เตรียม
ไว้เดินไปยังลำธาร...
ไม่ช้า 3 หนุ่ม และ 2 เด็กใหม่ก็ตามมาสมทบ พวกเราเริ่มปฏิบัติการสร้างสะพานกัน
เอาสะพานเก่าที่ใกล้พังแล้วออกเสียก่อนเอา! ฮุ้ย เล่ ฮุย.....
โครม เสียงสะพานเก่ากระทบฝั่ง เพราะว่าพวกเราจับโยนกันเลยทีเดียว
พลังมหาศาลกันทั้งนั้น เนื่องจากไม้มันเก่ามากแล้ว เลยทำลายสะพานได้ง่ายหน่อย
ไม่ทันไร ลำธารก็ว่างเปล่า เหลือแต่หนุ่มๆที่ยืนอยู่กลางลำธารกัน
พวกเราเดินขึ้นมาเอาไม้สามท่อนที่เตรียมเอาไว้มาวางพาดสะพาน
แล้วเอาเถาวัลย์ที่เตรียมไว้มามัดไม้ให้อยู่ด้วยกัน ไม่นานสะพานแบบง่ายๆก็เป็นอัน
เสร็จเรียบร้อยแต่มันยังไม่แน่นดีนัก พอดีที่พี่ชัยเดินมาสมทบพอดี
พี่ชัย - เก่งมากเด็กๆ พอเหอะเดี๋ยวที่เหลือพี่ให้เจ้าหน้าที่มาทำต่อ
ขอบใจพวกเรามากๆนะที่เห็นคุณค่าของชุมชน และช่วยเหลือพวกเรา
ขอบใจจริงๆ เดินทางกันต่อเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทันเวลา
พวกเรา - พวกเรา ยิ้ม มองหน้ากัน
ไทย - เย้!!!!!!
เพื่อนๆ - เย้!!!!!!!!!!!!!!! รับ ทุกคนเดินขึ้นฝั่ง พวกผู้หญิงปรบมือให้...
...........................................................................................
ทุกคนยิ้มด้วยความภาคภูมิใจก่อนที่จะเดินขึ้นฝั่งแล้ว
เตรียมเดินทางต่อพวกเราออกเดินทางตามลำดับเช่นเดิม
แต่คราวนี้ทิ้งช่วงเวลาให้เร็วขึ้นเหลือเพียง 3 นาทีเท่านั้น
กลุ่มแรก ออกเดินทาง...
เหลือเวลาอีกประมาณ 20 นาทีไทยเลยไปแอบหลังพุ่มไม้เพื่อเปลี่ยน
กางเกงที่เปียกน้ำดีนะที่ไทยเตรียมมาไม่งั้นได้เดินแบบเปียกๆทั้งวัน
แน่ๆเลย
ตอนแรกกะว่าจะไม่เปลี่ยนเพราะว่า ได้วิธีการทำยีนส์ให้สวยมา คือ
ปล่อยให้กางเกงที่เปียกแห้งคาตัวแต่ไม่เอาดีกว่า
เดี๋ยวซีม่าโลชั่นจะถามหา...555
มินท์ - ถึงทีมเราแล้วไทย
ไทย - อ่าวเหรอ แหะๆ คุยเพลิน
มินท์ - อ่าว... เดินๆ เถอะเรา
เราเดินผ่านป่าสนไปได้ซักครู่...
ไทย - มินท์ๆๆๆๆ เงียบๆๆ ได้ยินเสียงอะไรป่าว
มินท์ - เสียงอะไรไทย...ไม่เห็นได้ยินเลย
ไทย - ฟังดีๆ มินท์
มินท์ - เออๆๆ ได้ยินแล้ว
เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ วี๊ดๆๆๆๆๆๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มินท์ -เสียงอะไรอ่ะไทย ผีป่าว
ไทย - เฮ้ยๆๆๆๆ ไม่ม้าง... เราว่านะ เสียงไผ่ลู่ลมแน่ๆ
เราเคยรู้มาว่าเสียงมันเป็นแบบนี้...
มินท์ - อ่ะจริงเหรอ... และก็มีเสียงดังขึ้นมาอีก...
มินท์ - นั่นเสียงอะไร...อ่ะไทย
ไม่ใช่เสียงไผ่ลู่ลมแน่ๆ
ไทย - คราวนี้ไทยชัวร์มากๆๆๆ เสียงเสือมินท์
ไม่ทันที่มินท์จะตอบ ไทยคว้าแขนมินท์วิ่งป่าราบ....
มินท์ - ช้าๆไทยเดี๋ยวหกล้ม
ไทย - มินท์เดี๋ยวมันตามมา
ไทยกับมินท์วิ่งเร็วมาก จนตามลัคกับต้นน้ำทัน
ไทย - โหเราวิ่งกันจนตามลัคทันเลยหรือนี่
ลัค - นายเจออะไรมา
ไทย - ก็เสียงเสืออะดิ นายไม่ได้ยินเหรอ
ลัค - เราไม่ได้ยินนะ แต่เราได้ยินเสียงอันอื่น
ไทย - เสียงอะไรลัค
ลัค - เราไม่บอกปล่อยให้งง...
ไทย - ??????? งั้นเราไปก่อนนะ
ลัค ต้นน้ำ เสือมาโน่นแล้ว มินท์ไปเร็ว
ลัค ต้นน้ำ - เฮ้ยยยยยยย รอด้วย
เราวิ่งกันมา ถึง บ่อน้ำพุร้อน...
ไทย - มินท์เอาไข่ออกมาดู แตกไปรึเปล่า
วิ่งกันซะเร็วลืมไข่เลย
มินท์ - ไม่มีทาง มินท์ห่อเอาไว้อย่างดี
ไทย - เราต้องต้มไข่ แล้วเราจะต้มยังไงดี มินท์
ไทยนึกออกแล้ว ไม่เป็นการเสียเวลา
ไทยเดินไป หยิบเถาวัลย์เส้นเล็กๆ มาสานกัน
เป็นตาข่าย
มินท์ - ไทยนี่เก่งจริงๆเลย ไทยสานถี่ๆหน่อยนะ
เดี๋ยวไข่หลุดตกน้ำอดกินกัน พอดีเลย
ไทย - ครับผม รับรองฝีมือครับ...
เรียบร้อยแล้ว มินท์ เอาไข่มาใส่เลย
มินท์ - ใส่หมดเลยนะ
ไทย - ได้ๆๆๆๆ เบาๆนะ เดี๋ยวแตก
ไทยค่อยๆ หย่อนตาข่ายเถาวัลย์ที่มีไข่ลงในน้ำ
ไทย - มินท์อยากกินเป็นไข่ต้ม หรือว่ายางมะตูม
มินท์ - 2 อย่างเลยได้มั้ย
ไทย - ได้ครับ ยางมะตูม 3 นาที ไข่ต้ม 7 นาที
ซักครู่ได้กินเวลาผ่านไป 3 นาทีไทยกไข่ขึ้น
ไทย - มินท์ หยิบออก สามฟองล่ะกันนะ ยางมะตูม
เดี๋ยวไทยต้มที่เหลือต่อ
มินท์ - อืม น้ำลายไหลแล้ว
ไทยต้มที่เหลืออีก 5 ฟองต่ออีก 4 นาที
ไทย - เรียบร้อยคร้าบบบบบบ
มินท์ - สุดยอด เก่งมากค่ะท่านพี่
ไทย - แหะ ๆๆ อย่าชมเดี๋ยวลอย
เราเดินไปกินที่น้ำตกกันเถอะนะ
ข้างหน้ามีน้ำตกสวยๆ จะได้ถือโอกาสพักด้วย
มินท์ - โอเค ไปกัน
เดินถึงน้ำตกแล้ว.......
มินท์ - สวยมากเลยไทย เย็นด้วย สดชื่นดีจัง
ไทย - มานั่งตรงนี้ มินท์ วิวสวยดี เผื่อมินท์จะถ่ายรูป
มินท์ - โอเคคับ
ไทย - มินท์ เอาไข่ยางมะตูมมาลองชิมหน่อย อร่อยป่าว
มินท์ - เดี๋ยวมินท์ แกะให้นะ (มินท์แกะไข่ไป)
ไทย - สุดยอด สวยมากเลยมินท์ ใครต้มว่ะเนี้ยะ
เก่งที่สุด......... อ้ำ (กินไข่ที่มินท์ยื่นให้)
มินท์ - เบาๆ ระวังหก
ไทย - มินท์กินดิมินท์ อร่อยน
ะมินท์ - แกะอยู่... อ้ำ อร่อยจริงๆด้วย
ไทยนี่สุดยอดเลย
ไทย - อร่อยก็กินอีกนะ...
มินท์ - ไม่เอาแล้ว เดี๋ยวจุก พักแป๊บ เดี๋ยวเดินทางต่อ
เราก็ ซึมซับบรรยากาศไปซักครู่...
ไทย - สบายจังนะ ได้ยินเสียงน้ำ ไทยมีความสุขจัง
มินท์ - เดี๋ยวขอเราถ่ายรูปแป๊บนะเดี๋ยวค่อยไปกัน.......
มินท์ - ไทยๆๆๆๆ แชะ!
ไทย - โหมินท์ถ่ายทีเผลอนะ
มินท์ - ป่ะๆๆๆ ไปกันเถอะ เราเดินทางกันต่อ...
เราเดินวิ่งบ้างกันมาเรื่อยๆ แป๊บเดียวเราก็มาถึงหมูบ้านชาวเขา
แต่มินท์ดูเหนื่อยน่าดู ไม่ได้เล่าเรื่องพัดชาเลย อิอิ
ไทย - มินท์ เป็นไรรึเปล่า ใจเย็นๆๆๆๆ
มินท์ - ขอพักแป๊บนึงนะ พาเราเดินๆวิ่งๆซะเร็วเลยนะไทย
เราจะบินได้แล้ว... เสือชีตาร์มาเกิดจริงนะนายนี่
ไทย - แหะๆ ขอโทษนะครับคุณผู้หญิง
มินท์เริ่มหายเหนื่อยแล้ว เราเดินไปรอบๆหมู่บ้าน เพื่อชมวิถีชีวิตชาวเขา
ไทย - มินท์ ถ้าเราอยู่แบบนี้จะอยู่ได้มั้ยน้า
มินท์ - เราว่านะ ถ้าเราอยู่แบบนี้จริงๆ คงมีความสุขแบบพอดีๆแหละ
พอเพียงๆ ไทย
ไทย - โห... พูดเป็นเรื่องเป็นราวก็เป็นเนาะ
มินท์ - แต่ขอมาอยู่กับ พัดชา นะ
ไทย - ไม่พลาดเลยนะคนนี้ นึกว่าจะออกจากเรื่องนั้นแล้วเชียว
มินท์ - แหะๆ
เดินไปเดินมา มินท์เริ่มออกอาการบิดไปบิดมา...
ไทย - เป็นอะไรไปมินท์
มินท์ - มินท์ปวดฉี่อ่ะ ทำไงดี
ไทย - งั้นไปขอเค้าเข้าห้องน้ำดีกว่านะ
ขอโทษครับ ขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้มั้ยครับ
ชาวเขา - ทำหน้างงๆ แล้วมองหน้าเรา
#%4(jn;8*m+8%#5
ไทย - ฮะ ว่าอะไรนะครับ... สงสัยพูดภาษาไทยไม่ได้มินท์
มินท์ - ทำไงดีไทย มินท์ไม่ไหวแล้วนะ
ไทย - เดี๋ยวคิดก่อน
มินท์ - เด๊่ยวมินท์จัดการเอง
มินท์นั่งลง...แล้วทำเสียง ฉี่ๆๆๆๆๆๆๆๆ ไทยได้แต่งง...
ชาวเขา - โอ้ๆๆๆๆๆๆ (ทำมือชี้ๆๆ แล้วเดินนำไป)
มินท์ - ไทยเดี๋ยวมินท์มานะ
ไทย - ช่างทำได้เนาะ สาวมินท์เรา คารวะหนึ่งจอก
ไทยรอมินท์อยู่ที่หน้าบ้าน เดินไปเดินมา ดูโน่นดูนี่
มีเด็กคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา แล้วยื่นกระดาษกับปากกาให้
ไทย - ทำอะไรครับ
เด็กชาวเขา - มองหน้าแล้วมองที่กระดาษ
ไทย - เอาอะไรครับ ให้พี่เขียนเหรอ
เด็กชาวเขา - ลายเซ็ง ลายเซ็ง
ไทย - อ๋อ ขอลายเซ็นต์ โอ้พระเจ้าเด็กขอลายเซ็นต์
สงสัยนึกว่าเราเป็นดารา อิอิ
ได้เลยครับน้อง ไทยเซ็นต์ให้หนึ่ง แกร็ก
เรียบร้อยแล้วครับ (ไทยยื่นคืนให้น้อง)
เด็กชาวเขา วิ่งปรู๊ด หายเข้าไปหลังบ้าน
ไทยได้แต่ยืนอมยิ้ม
ไทยยืนอยู่ มีคนมาสะกิดข้างหลัง
ไทย - ขอลายเซ็งอีกเหรอครับ
มินท์ - มินท์เอง ลายเซ็งอะไร
ไทย - แหะๆๆๆๆๆๆ เมื่อกี้มีเด็กมาขอลายเซ็ง
มินท์ - อ๋อจริงดิ...พ่อพระเอก เดี๋ยวแจกมินท์บ้างนะ
พ่อพระเอกลิเก
ไทย - เดี๋ยวเหอะมินท์ (ไล่มินท์)
มินท์ - พอแล้วๆๆๆๆ ไม่เล่นแล้ว ไปกันต่อเถอะ
ไทย - ฝากไว้ก่อนเถอะ
เราเดินทางกันต่อ ไปยังจุดกล่องไม้ปริศนาระหว่างทาง
มินท์กับไทยก็แกล้งกันตลอดทาง... จนลืมระยะทางไปเลย
เดินแป๊บเดียวก็ออกจากหมู่บ้านแล้วมาถึงกล่องไม้ปริศนา...
มินท์ - ไทยถึงแล้วกล่องไม้ ใครจะล้วงดี โหดูน่ากลัวจัง
ไทย - เราให้มินท์ล้วงนะไทยอยากให้มินท์สนุก...
มินท์ - จริงดิ เรื่องท้าทายมินท์ชอบ.......
ไทย - เอาเลยมินท์ เวลามีน้อย
มินท์ - โอเค...1 2 3 เอ่าาาา
เฮ้ยไทย...อะไรอ่ะ ว้าย ว้าย
ไทย - อะไรมินท์
มินท์ - มองหน้าไทย มินท์ไม่บอกไทยหรอก
เดี๋ยวไปบอกที่ค่าย...ปล่อยให้เป็นปริศนาต่อไป
ไทย - โหยคนเราทำกับเพื่อนได้ โอเคๆๆ เดินต่อแล้วกัน
ว่าแต่มันคืออะไรอ่ะ
มินท์ - เดี๋ยวขอมินท์คิดก่อน
ไทย - อ่าวยังไม่ร้อีกเหรอว่ามันคือ อะไร
มินท์ - มันคงไม่ใช่สัตว์นะ หรือว่าใช่
ขอคิดก่อนแล้วกัน เดี๋ยวค่อยตัดสินใจ
ไทย - โอเค โอเค เดินต่อ ไม่ถามล่ะ คิดดีๆนะ
มินท์ - ?????????? (ทำท่าคิด)
เราเดินทางกันต่อ....จนมาถึงทุ่งดอกไม้ที่สวยมากๆ
มินท์ทำท่าดีใจสุดๆ เพราะว่าเธอชอบธรรมชาติสวยๆแบบนี้
อยู่แล้วมินท์ไม่รีรอ หยิบกล้องถ่ายรูปที่พหติดตัวมา
กดชัตเตอร์ใหญ่ไม่สนใจไทยเลย เดินไปทั่ว
แชะโน่นทีนี่ทีไทยอดขำในท่าทางที่มินท์ถ่ายรูปไม่ได้...
สารพัดท่าที่เธอจะได้รูปสวยๆเธอทุ่มทุนสร้างอย่างมาก
นอนได้เป็นนอนสงสัยจะเอาจริง...
มินท์ - ไทยๆๆๆ มาถ่ายรูปกันเป็นที่ระทึก
ไทย - ที่ระลึกมินท์
มินท์ - เอ่อๆๆๆ นั่นแหละ มาๆๆๆ
มินท์ถ่ายรูปใหญ่ บอกไทยทำท่าโน้นท่านี้
ไทยก็บ้าจี้ทำตามที่มิ้นท์บอกทุกอย่าง
มินท์ - รูปต้องออกมาสวยแน่ๆเลย
เดี๋ยวมินท์อัดมาให้นะ...
ไทย - โอเค ไปกันเถอะ
พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้วเดี๋ยวไม่ทัน
ได้ภาพสวยๆ
มินท์ - จริงดิไทย ไปๆๆๆ ไปกัน
ระหว่างทางที่เดินไปผาแตะเมฆ
เปาะ แปะ เปาะ แปะ ๆๆๆๆๆๆ
มินท์ - ไทยฝนตกแล้ว... ทำไงดี
อดดูพระอาทิตย์ตกแน่เลย
ไทย - มานี่ก่อนมินท์ (จูงมินท์ไปใต้ต้นไม้)
(แล้วค้นหาอะไรซักอย่างในกระเป๋า)
มินท์ - ไทยหาอะไรอ่ะ...
ไทย - แป๊บๆๆๆๆๆ เจอแล้ว
มินท์ - ฮะ... ธูป เอามาทำไรไทย
ไทย - จะภาวนาให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ เจ้าป่าเจ้าเขาช่วยเรา
ฝนจะได้หายตก
มินท์ - คิดได้นะ สงสัยธูปสอนมาแน่ๆเลย
เดี๋ยวเราช่วย (มินท์หยิบผ้าเช็ดหน้ามาปั้นๆๆๆๆ เอาเชือกมัด.... )
มินท์ - นี่ไง ตุ๊กตาไล่ฝน
ไทย - พระเจ้า ญี่ปุ่นมาเอง เอ้าๆๆๆๆ
ช่วยกัน ไทยพนมมือ ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วย
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ฝนเริ่ม ซาลงฟ้าเริ่มสว่างแล้ว...
ได้เห็นพระอาทิตย์อีกครั้ง แต่อีกไม่นานก็คงจะตกแล้ว
ไทยมินท์ - เย้ ด้วยความร่วมมือของพวกเราแท้ๆเลย
ไทย - ขอบคุณมากคร้าบบบบบ
เพื่อนๆจะเป็นยังไงบ้างน้า หลบฝนกันอยู่ที่ไหน
จะทำยังไงกันบ้าง เดี๋ยวกลับถึงค่ายแล้วค่อย
&nb