บอกเล่าคิวบิก#1
Cubic School... I Love you too much so much very much :)
เอนทรี่นี้จะเรียกว่าเป็นเอนทรี่อัพกันร้างก็ได้เหมือนกัน เพราะว่ามันร้างมาหลายวันแล้ว
(ไม่อยากนับเป็นเดือน เหอะๆ) เนื่องจากสาเหตุหลากหลายประการนานาสิ่งที่ทำให้
ไม่สามารถมาอัพและพัฒนาเรื่องของราวของ พี่ไทยของน้องๆคิวบิกทั้งหลาย
วันนี้พอมีเวลานิดหน่อยเลยขอมาพูดคุยทักทายหลายๆคนไปในตัวครับผม
เอนทรี่นี้อาจจะยาวหน่อยนะครับ แบบว่าไม่ได้คุยกันนาน เลยมาคุยกันในเอนทรี่นี้เลยละกัน
ตอนนี้อยากกลับมาอัพคิวบิกเสียเหลือเกิน แต่ด้วยพลังงานที่มีอันน้อยนิดจะทำอย่างไรดี
เรามีทางออกใช่มั้ย
>>> ก็อัพสั้นๆ วาดรูปเล็กๆ สี่ช่องก็ยังได้ (จริงด้วย) เมื่อก่อนในช่วงที่ยังเป็นหนึ่งในเหล่าบรรดาคิวบิกแอ็คทีฟ ก็ยังไม่เป็นกังวลกับการสร้างเรื่องราวเท่าไหร่ สามารถทำการรุกเรืองราวได้แบบไม่หนักใจมากนัก แต่มาถึงตอนนี้ไม่ค่อยได้มาติดตามกระแสและเรื่องราวของน้องๆได้เหมือนเมื่อก่อน ความรู้สึกว่าตามไม่ทันและไม่รู้จะเริ่มตรงไหนมันก็เกิดขึ้นมาในทันที กอปรกับอาการล้นทางข้อมูลด้วยส่วนหนึ่งเลยทำให้รู้สึกเคว้งคว้างท่ามกลางตัวอักษรที่มากมายจริงๆ
ตอนนี้เข้าใจสภาพและรู้ละว่าในบทบาทของไทยในตอนนี้จะเป็นอย่างไร - ไทยจะไม่รุกเรื่องราวเหมือนแต่ก่อน แต่จะเป็นฝ่ายรับเรื่องราวแทนครับ (แต่ถ้าไฟหัวใจมันพัดโหมขึ้นมาแบบไม่ทันตั้งตัวก็อาจจะรุกเรื่องราวกับน้องๆหรือว่าเพื่อนๆคนไหนก็เป็นได้นะครับ เหอะๆ)
>>> งั้นประกาศสำหรับน้องๆที่สนใจในคาร์แรคเตอร์ของพี่ไทยนะครับ สามารถนำพี่ไทยไปเล่นได้เลย ตามเรื่องราวที่น้องกำหนดขึ้น ซึ่งพี่ยินดีที่จะช่วยเหลือและต่อบทให้น้องๆอย่างเต็มที่เลยครับ น้องๆไม่ต้องเกรงใจและไม่ต้องกลัวว่าจะเล่นไม่ถึงพี่ไทย (เพราะว่าถ้าพี่ได้ตรวจบทแล้วไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ถึง พี่อาจช่วยเสริมด้วยนะ สนุกดีครับ)
ใครยังคิดถึงพี่รุ่นหนึ่งคนนี้ มาเล่นด้วยกันได้ครับผม พี่ไทยรักทุกคน ;)
...
ช่วงนี้อาจมีประเด็นเกี่ยวกับคิวบิกที่ทำให้ทุกคนเครียดกับมัน เกี่ยวกับลักษณะการเล่นคิวบิก ที่เล่นแล้วมีความสุขและอย่างไรให้มันพอดีและไม่เป็นภาระเกิดขึ้นมา พี่ก็ขอเล่าความพอดีในส่วนของพี่ที่ทำให้รู้ว่าการเล่นคิวบิกมันน่าตื่นเต้นนะครับ (อาจไม่ตรงกับความคิดของใครก็ขออภัยมา ณ ที่นี้นะครับ เรามาแสดงความคิดเห็นกันได้ ฮริ้วววว :) ขอเล่าเรื่องราวแบบชาวบ้านๆไม่เป็นทางการนะครับ เหอะๆ
1. คิวบิกมีทั้งคนที่เก่งทั้งสายฟิคและสายวาด แต่พี่คิดว่าสายวาดมีอิทธิพลต่อการดึงดูดให้คนอื่นไปร่วม
ด้วยมากกว่า ดังนั้น หากมีเอนทรี่ที่มีรูปภาพประกอบ และสร้างความประทับใจได้ คนอื่นก็เข้าถึงได้ง่ายครับผม ดังนั้น แนะนำสายฟิคว่า ถ้าฟิคยาวๆ มีรูปประกอบบ้างก็น่าจะทำให้ผ่อนคลายได้มากขึ้นครับ (ขอให้เพื่อนๆสายวาดช่วยวาดให้ก็ได้ครับ แบบว่าทำงานกันเป็นทีม เพิ่มคอนเน็คชั่นไปในตัว) สาวนสายวาด วาดอออกมาเยอะๆ ก็กินขาดกระชากใจแล้ว :)
2. เรื่องราวที่เป็นฟิคจ๋า... แนะนำว่าอย่ายาวเกินไป ขอเอนทรี่ซัก 1000 เวิร์ดก็น่าจะโอนะครับ
(แต่ถ้าไม่จบสามารถซอยย่อยเป็นหลายเอนทรีได้นะ เราจะได้มาอัพเอนทรี่กันเรื่อยๆได้ด้วย (มีสต๊อคเรื่องราวไรงี้) ที่สำคัญเป็นจุดที่เพื่อนๆคนอื่นสามารถเพิ่มเรื่องราวในสถานการณ์ช่วงนั้นเข้าไปได้ง่ายด้วย... สมมติว่าคนอื่นมาอ่านแล้วอยากเล่นในจุดนี้ ก็สามารถอ้างอิงและเข้ามามีส่วนร่วมกับสถานการณ์ได้โดยง่าย คงจะง่ายกว่าการที่มีฟิคยาวๆแล้วไม่รู้ว่าจะวิ่งเข้าไปตรงไหนอะครับผม
3. ด้นสดกับสถานะการณ์เล็กๆกันบ้างก็สนุกดีนะครับ...
(สถานการณ์ด้นสดเป็นสถานการณ์ที่ไม่ต้องมาวางพล๊อตกันยาวยืด เป็นเหตุการณ์เพียงเสี้ยววินาทีก็ยังได้ แต่สามารถขยายคอนเน็คชั่นได้อย่างรวดเร็ว ถ้ามีคนเห็นและอยู่ร่วมในเหตุการณ์นั้นๆ ซึ่งเราก็ไม่อาจรู้ว่าจะมีใครอยู่บ้าง แต่เราก็เขียนในส่วนของเราเป็นพอ ใครจะแจม คนที่คิดว่าลูกตัวเองน่าจะอยู่ในสถานการณ์ก็คงเข้ามาแสดงตัวแบบอีกมุมมองของตัวละครก็เป็นได้
อาทิ ไทยกับธี... ไทยเอาป้ายคำว่าเตะฟรีไปแปะที่หลังธี ซึ่งเดินอยู่ที่ด้านหน้าอาคารเรียน ไทยก็อดขำไม่ได้ (จากเหตุการณ์นี้ สังเกตได้ว่า สถานที่ที่เกิดขึ้นมันเกิดที่หน้าอาคารเรียน ดังนั้น ย่อมมีคนที่อยู่บริเวณนั้นมากกว่าไทยและธีแน่ๆ แต่ไม่รู้ว่ามีใครที่เห็นเหตุการณ์นี้บ้าง งานนี้ต้องรอว่าจะมีใครที่เขียนถึงเหตุการณ์นี้ต่อไป... แต่ถ้าไม่มีใครเขียนถึงมันก็ตัดจบเองไปในตัว ไม่ส่งผลกระทบต่อใคร (เป็นการสร้างความสัมพันธ์ของไทย ไทยธีไปครับ แต่ถ้ามีคนเขียนถึงความเชื่อมโยงมันก็จะเกิดขึ้นเพิ่มเติม ซึ่งอาจมีเหตุการณ์อื่นที่แทรกอยู่ในเหตุการณ์สั้นๆนี้ก็เป็นได้ครับ ใครจะรู้)
อาทิ... ในขณะที่ธีโดนไทยแกล้งเอาป้ายเชิญเตะฟรีไปแปะที่หลัง หยินที่แอบเห็นเหตุการณ์ อาจหัวเราะจนตกเก้าอี้ก็เป็นได้ คนอื่นที่อยู่บริเวณที่หยินอยู่ก็อาจได้รับรู้เรื่องราวของหยินตกเก้าอี้ ไม่ใช่ธีโดนแกล้งครับ (เหตุการณ์มันก็จะเพิ่มไปเรื่อยๆ โดยที่ทุกเหตุการณ์เป็นเอกเฉพาะของตัวเอง)
ถ้างง... ถามพี่นอกรอบได้นะ ๕๕๕
4. เอนทรี่ เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของตัวละคร สามารถช่วยให้เพื่อนๆเข้าถึงตัวละครกันมากขึ้น และอาจเป็นประเด็นให้เพื่อนๆคนอื่นเอาไปเขียนได้ง่ายขึ้นด้วย เพราะว่ามันมีประเด็นที่โดดเด่น อาทิ ไทยกลัวหนู ภูมิเกร็งๆเมื่อใช้เครื่องใช้ไฟฟ้า สานชอบไอศครีมช๊อคโกแลต ปลาชอบสะดุดล้มไป
เอนทรี่สั้นๆ แต่เข้าถึงได้ง่ายและเป็นที่น่าจดจำครับผม พอจะมาเล่นกับลูกเราเพื่อนๆคนอื่นก็สามารถหยิบเอาลักษณะเหล่านี้ไปเล่นได้ โดยไม่ต้องไปเปิดดีบี เพราะว่าเป็นภาพจำที่จำได้แล้ว :)
5. ไปแจมสถานการณ์ของคนอื่นบ้างเล็กๆน้อยๆเป็นตัวประกอบก็สร้างสีสันได้ครับ เราไม่ต้องเป็นตัวเอกของเรื่องราวของเราเสมอไปครับ
6. เรื่องราวฮาๆ โก๊ะๆ รั่วๆ เป็นสีสันของเรื่องราวได้เป็นอย่างดีทีเดียวครับผม :)
-----------------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้พี่คิดได้แค่นี้ เหอะๆ เดี๋ยวมีอะไรมาเพิ่มเติมจะมาบอกเล่าคิวบิกกันอีกครั้งนะครับตอนนี้ก็ขอให้น้องๆมีความสุขกับคิวบิกกันเถิด...
เน้นอีกครั้ง ใครอยากเล่นกับพี่ไทย มาเล่นได้เลยนะครับ ฝากข้อความไว้ที่ ems หรือว่าเมื่อเจอพี่ก็บอกพี่ได้เลยครับผม :) พี่ยินดีช่วยเล่นเต็มที่ครับผม โย่ว :)
